Namibia:

Pod koniec XV w. (począwszy od 1488 r.) wybrzeże Namibii było penetrowane przez Portugalczyków. W 1867 r. kilka wysp na wybrzeżu Namibii zostało zajętych przez Brytyjczyków. W 1884 r. większa część kraju została opanowana przez wojska niemieckie i nazwana Afryką Południowo-Wschodnią. W 1904 r. czarna ludność kraju (głównie z plemienia Herero) rozpoczęła powstanie przeciwko władzy niemieckiej, które zostało krwawo stłumione (około 60 tys. ofiar śmiertelnych). Na początku I wojny światowej Namibia została zajęta przez wojska Południowej Afryki. Po zakończeniu wojny, w 1920 r. była niemiecka kolonia stała się mandatowym terytorium Ligi Narodów pod zarządem Południowej Afryki. W 1949 r. RPA bezprawnie włączyła Namibię do swego terytorium jako kolejną prowincję. ONZ zniosła wówczas mandat RPA, co jednak zostało zignorowane przez władze w Pretorii. W 1971 r. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości uznał włączenie Namibii do RPA za nielegalne. W 1973 r. organizacja walcząca o niepodległość Namibii - SWAPO została uznana przez ONZ i społeczność międzynarodową za przedstawiciela miejscowej ludności. W 1984 r. doszło do rozmów SWAPO z rządem RPA. Na początku 1990 r. miały miejsce pierwsze wolne wybory, zwyciężone (2/3 głosów) przez kandydatów SWAPO. W tym samym roku Namibia odzyskała niepodległość. W 1994 r. RPA zwróciła Namibii Walvis Bay, obszar włączony w 1977 r. bezpośrednio do Południowej Afryki.

Ludność: 1771 tys. mieszkańców (2000)

Gęstość zaludnienia: 2 osoby/km² (2000)

Przyrost ludności: 1,57% (2000)

Główne miasta: Windhuk (161 tys. mieszkańców, 1996), Walvis Bay (40 tys. mieszkańców), Swakopmund (18 tys. mieszkańców), Rehoboth (15 tys. mieszkańców), Rundu (15 tys. mieszkańców)

Języki: angielski, niemiecki, afrykanerski (wszystkie urzędowe), języki plemienne

Religie: luteranizm: 50%, katolicyzm: 20%, lokalne wyznania: 18%, kalwinizm: 6%, anglikanizm: 4%

Skład etniczny: Ovambo: 50%, Kavango: 9%, Herero: 8%, Damara: 8%, Hotentoci: 6%, Afrykanerzy: 3%, Buszmeni: 2%
(czytaj dalej)