Historia:
W średniowieczu obszar Nigru podległy
był królestwu Hausa (południe kraju aż
do XIX w.), następnie także państwom
Mali, Songhaj i Kanem.
twórcza resocjalizacja - Jezyk angielski - Księgarnia Internetowa W II połowie XIX
w. w kraju pojawili się pierwsi
Europejczycy. Terytorium obecnego Nigru
zostało podbite przez wojska francuskie
w latach 1892-1909. W 1922 r. kraj stał
się oficjalnie częścią Francuskiej
Afryki Zachodniej jako odrębna kolonia o
nazwie Niger. W 1958 r. Francja
przyznała Nigrowi wewnętrzną autonomię,
natomiast pełna niepodległość została
ogłoszona w 1960 r. W 1974 r. w Nigrze
miał miejsce wojskowy zamach stanu, a
władza przeszła w ręce Najwyższej Rady
Wojskowej, której częściowo udało się
uzdrowić gospodarkę kraju.
tanie leki - Kurs na prawo jazdy - Poznań - darmowe gry na telefon W 1989 r.
wojskowy prezydent Ali Seybou wprowadził
nową konstytucję i odnowił jednopartyjne
rządy cywilne. W 1992 r. wprowadzono
kolejną konstytucję, a władzę przejęła
koalicja ośmiu ugrupowań opozycyjnych. W
1996 r. miał miejsce wojskowy zamach
stanu, który odsunął od władzy
prezydenta Mahamane Ousmane, jednak w
jego wyniku powstał cywilny rząd Boukary
Adji'ego.
aerobik bydgoszcz - Ustka noclegi - Narty szczyrk czy narty szczyrk Nowa konstytucja z 1997 r.
skupiła władzę w ręku prezydenta, a
wybory prezydenckie wygrał autor
przewrotu sprzed roku – płk Ibrahim Baré.
Ludność:
Ludność: 10 076 tys. mieszkańców (2000)
Gęstość zaludnienia: 8 osób/km2
(2000)
Przyrost naturalny: 2,75% (2000)
Główne miasta: Niamej (550 tys.
mieszkańców, 1989), Zinder (121 tys.
mieszkańców), Maradi (113 tys.
mieszkańców), Tahoua (52 tys.
mieszkańców), Agadez (50 tys.
mieszkańców)
Języki: francuski (oficjalny), hausa,
fulani, tamaczek, dżerma i inne języki
plemienne
Religie: islam (głównie sunnityzm): 80%,
wierzenia lokalne:18%, chrześcijaństwo:–
1%
Skład etniczny: Hausa: 53%, Dżerma i
Dendi: 21%, Tauregowie: 11%, Fulani:
10%, Ibibio: 6%, Kanuri i Nanga: 4%
(czytaj dalej)